Pera Palas'ta 5 Çayı (94)

Ondokuzuncu yüzyılda Orient Ekspres ile seyahat eden Avrupa asillerinin İstanbul'da konaklayebilmeleri için uygun bir yer olmaması üzerine 1892 senesinde en lüks malzemeler kullanılırak Pera Palas inşa edilmiş. Sitesinden öğrendiğime göre Pera Palas'ın bugünkü sıhhi tesisatı, kapı kolları, mekanik ve elektronik donanımları orijinal olup halen güvenle kullanılmaktaymış. Türkiye'nin en eski elektrikli asansörü de otelde hala işler durumdaymış.


Pera Palas'ta göze ilk çarpan şey loş ışık, karanlık renkler ve eskilik. Otel, bugün için benim gözümde oldukça bakımsız kalmış durumda. Eski tarz korunarak daha bakımlı olabilirdi. Kullanılan bir çok malzeme, örneğin çay fincanları o eski, hoş havayı yansıtmıyor. Yansıtmamak bir kenara kenarları kırılmış, eskimiş durumda. Aslında yenilense çok daha etkileyici görünecek çok fazla malzeme var ama ne yazık ki pek farkedilmiyor bile.
Pera Palas konaklama hizmetinin yanında Orient Ekspres Bar'da içki, Pera Restaurant'ta yemek ve Patisserie de Pera'da beş çayı servisi sunuyor. Listede işte bu beş çayı ve yanında servis edilen küçük pastalar yer alıyordu. Mert, Özgür ve ben soğuk ve yağmurlu İstanbul gününde Darüzziyafe'den çıkıp buraya geldik. Sıcak bir fincan çay, yanında tatlı bir şeyler ve güzel bir sohbet tabii ki nerede olsa güzel olur ama bu güzellik illa ki Pera Palas'ta mı olmalıdır bunu bilmiyorum. Hoş bir yer olduğunu inkar etmiyorum ama bence artık eski güzelliğini koruyamadığı için ilk yüze girmeyi çok da hak etmiyor.

Pastalar tazeydi, çay ve servis güzeldi ama sunum şık değildi. Pek güzel şeyler yazamadım; belki de saat tam beş olmadan Pera Palas'a gittiğimiz içindir. :)
Bu kuru pastalardan yemeyeli de yıllar olmuş heralde. Pek de özlememişim aslında.